Í sumar kom út á þremur tungumálum
(íslensku, ensku og þýsku) vegleg matreiðslubók,
Boðið vestur,
veisluföng úr náttúru Vestfjarða eftir Guðlaugu Jónsdóttur og
Karl Kristján Ásgeirsson, með ljósmyndum Ágústs Atlasonar. Bókin
er meira en matreiðslubók, hún er full af allskonar
alþýðufróðleik, upplýsingum um Vestfirði, frásögnum
af sérstökum hátíðum fyrir vestan og fróðleik um lifnaðarhætti
og matarverkun fyrr og nú. Í formála segja höfundarnir að þau
vilji ýta undir vakningu fyrir nauðsyn þess að viðhalda gömlum,
svæðisbundnum matarhefðum sem ekki mega glatast. Einnig vilja þau
hvetja fólk til að nýta það sem náttúran býður upp á og
gera umheiminum ljóst að Vestfirðir séu svæði með stórbrotinni
náttúru og góðu mannlífi sem eftirsóknarvert er að búa á og
heimsækja.
Ég er búin að fletta og lesa kafla
og kafla í
Boðið vestur öðru hverju síðan í sumar og verð
sífellt ánægðari með þessa bók. Hún er kaflaskipt eftir
mánuðum og hefst á sólardaginn, 25. janúar og fyrsta uppskriftin
er auðvitað að pönnukökum. Síðan er fetað áfram fram eftir
ári, fjallað um sólþurrkun á saltfiski fyrr á tímum,
léttsöltun dagsins í dag og gefnar uppskriftir að saltfiskréttum.
Svo er þarna kafli um hákarl og harðfisk og þó að ég éti
ekki hákarl nema tilneydd þá er náttúrulega óskaplega
skemmtilegt að lesa laufléttan fróðleik um hákarlsverkun með
tilvitnunum í
Íslenska sjávarhætti og sömuleiðis um rækjuveiðar
við Djúp, framleiðslu hnoðmörs og fleira áhugavert sem gaman að er að kunna skil á.
Uppskriftirnar eru ýmist afskaplega nútímalegar (t.d.
saltfiskþynnur með basil- og balsamolíu, silungstartar með
hundasúrum, ofnbakaðar skarfabringur með döðlusósu og
beikonfylltum kartöflum, marineraður steinbítur með teriyaki og
núðlum með sætri chilisósu) eða gamlar (hveitikökur, vestfirsk
fiskistappa, kleinur, rúgbrauð, plokkfiskur, kjötsúpa,
aðalbláberjasulta) og svo eru líka í bókinni uppskriftir að
hversdagsmat á borð við fiskibollur kryddaðar með lúxuskryddinu aromati, sem maður
ætti auðvitað að elda mun oftar, svo fátt eitt sé talið.
