Sumarið 2010 las ég bókina Land draumanna eftir norðmanninn Vidar Sundstøl og skrifaði stutta umfjöllun um hana hér á Druslubókavefinn. Núna fyrir nokkrum dögum komst ég svo í gegnum bók tvö í þessari seríu (þríleik) um norskættuðu skógarlögguna frá Minnesota, Lance Hansen. Sú nefnist Hinir dauðu og kom út hjá Undirheimum, hliðarútgáfu Uppheima fyrr á árinu.
Á bókarkápunni er varpað fram spurningunni: „verður veiðimaðurinn sjálfur bráð?“ og segja má að sú pæling einkenni söguna. Lance er þjakaður af sektarkennd yfir framgöngu sinni við að upplýsa morðmálið sem fyrri bókin lýsir, þegar ungur norskur ferðamaður er myrtur við strönd Lake Superior. Lance grunar sum sé bróður sinn Andy um morðið, en gerði engum viðvart um grunsemdir sínar og aðhafðist ekki þegar Lenny Diver, tuttugu og fimm ára gamall Ojibway indjáni var handtekinn og fangelsaður grunaður um morðið. Lenny þessi gat ekki gefið neinar trúverðugar skýringar á ferðum sínum morðkvöldið, og á vettvangi fannst blóðblettur sem við greiningu skilaði þeim niðurstöðum að sá seki væri af indjánaættum því fram kom stökkbreytt gen sem nær einungis finnst í frumbyggjum Ameríku. Lance gerir ekkert þrátt fyrir að hann viti að Andy bróðir hans segi ekki rétt frá ferðum sínum morðkvöldið, að hafnaboltakylfan sem notuð var sem morðvopn sé merkt AH – og hann komist að því í gegnum sagnfræðirannsóknir sínar að langamma þeirra bræðra, Nanette, hafi verið Ojibway indjáni, en fram að þeim tíma hafði það verið viðtekin skilningur innan fjölskyldunnar að hún hafi verið frönsk. Þarmeð var í raun síðasta hálmstrá hans varðandi sekt bróðurins farið.
