Hlaðvarpastyrkur

Síðan á dögum Búsáhaldabyltingarinnar hefur verið skrifað um bókmenntir á þessa síðu og innleggin eru nú orðin 507 talsins. Í gær veittist okkur sá mikli heiður að taka þakklátar við styrk úr Menningarsjóði Hlaðvarpans. Þetta eykur okkur að sjálfsögðu metnað og gleði og því er hér með hvíslað að lesendum að ýmsar breytingar eru á döfinni hjá Druslubókum og doðröntum.

Sex konur á sviði í Iðnó

Þær voru ekkert smávegis skemmtilegar konurnar sex sem spjölluðu saman á sviðinu í Iðnó í dag. Fullt af fólki, innihaldsríkar, fræðandi og áhugaverðar umræður og framtakið almennt alveg sérlega vel heppnað.

Auður Ava, Sigríður Víðis, Bryndís, Hildur, Kristín Svava og Salka

Druslubókadömur og rithöfundar í Iðnó á sunnudaginn

Nú um helgina, laugardaginn 12. nóvember og sunnudaginn 13. nóvember, verður bókamessa í Ráðhúsinu og Iðnó. Dagskráin hefst klukkan 11 báða dagana og stendur til klukkan 18. Það verður heilmikið í gangi og börn verða ekki skilin útundan, hér er krækja á dagskrána í heild sinni.

Eins og stóð í færslu sem birtist hér í fyrradag þá vekjum við sem höldum úti þessari síðu sérstaka athygli á því að á sunnudaginn kl. 14-15 setjast Kristín Svava, Salka og Hildur í grænan sófa í salnum á neðri hæðinni í Iðnó og spjalla við Auði Övu Ólafsdóttur, Bryndísi Björgvinsdóttur og Sigríði Víðis Jónsdóttur. Þetta verður skemmtilegt.

Druslubókabloggið er líka erlendis

Um daginn áttum við Þorgerður samtal við ameríska blaðakonu (sem býr reyndar í Berlín og á þetta bókablogg) og afraksturinn má nú lesa á þessari amerísku vefsíðu. Hróður Druslubóka og doðranta berst um veröld víða.

Tekið í (bóka)spil

Í bloggfærslu dagsins hyggst ég sameina tvö af mínum helstu áhugamálum. Ég er nefnilega ekki bara lestrarhestur heldur líka spilanjörður og veit fátt skemmtilegra en að taka krefjandi, skemmtilegt og/eða spennandi spil í góðra vina hópi. Það var því sem ég hefði himin höndum tekið þegar ég bjó á stúdentagörðum í Wales og var kynnt fyrir spilinu Ex Libris, sem einn af sambýlingum mínum hafði fengið í afmælisgjöf. Spilið hafði verið keypt á British Museum og var á þeim tíma aðeins fáanlegt í útvöldum spila- og safnbúðum, en er núna auðveldara að finna, a.m.k. úti í Bretlandi.

Ex Libris er bókaspil sem útheimtir þó ekki bókmenntakunnáttu öðru fremur heldur allra helst ímyndunarafl, útsjónarsemi og ritfærni. Undirtitill þess er “A Game of First Lines and Last Words”, og eins og nafnið bendir til snýst leikurinn um að semja og giska á upphafs- eða lokalínur misþekktra bóka. Í stuttu máli sagt byggist spilið upp á svipuðu kerfi og Fimbulfamb; þátttakendur skiptast á um að sitja við stjórnvölinn og í hverri umferð er dregið spjald með titli bókar, höfundi og stuttri lýsingu á söguþræðinum auk helstu persóna. Ákveðið er hvort taka eigi loka- eða upphafsorð (í mínum kreðsum er yfirleitt skipst á) og þegar stjórnandinn hefur lesið af spjaldinu taka þátttakendur til við að semja sem trúverðugasta setningu í púkkið. Öllu er svo safnað saman og setningar þátttakenda lesnar ásamt með þeirri réttu. Svo er reynt að giska á þá réttu og fólk fær stig fyrir að geta rétt, auk þess sem stig fást ef aðrir þátttakendur trúa skáldskapnum manns.

Í spilinu eru bækur og höfundar af öllum sortum, bæði þekktir og óþekktir. Stundum eru lýsingarnar á bókunum viðbjóðslega fyndnar, og ekki leiðinlegt að reyna að semja sem fáránlegust upphaforð fyrir eldgamla vísindaskáldsögu, hádramatíska ástarvellu eða miðaldasagnabálk. Þarna leynast Danielle Steel, Jules Verne, P.G. Wodehouse og Tolkien innan um minni spámenn. Einstaka sinnum þekkir maður upphafið/lokin, t.d. hjá Jane Austen eða Herman Melville, en yfirleitt er þetta passlega snúið.

Þetta er óheyrilega skemmtilegt spil! Eini gallinn er sá að fólk þarf (augljóslega) að skrifa reiprennandi ensku til að geta tekið þátt, og þess vegna fæ ég ekki nærri því nógu oft að spila Ex Libris eftir að ég flutti heim. Hins vegar er ekki úr vegi að búa bara til sitt eigið bókaspil á íslensku eftir sömu forskrift – fletta upp í Vigdísi Gríms, Kristmanni Guðmunds, Bósa sögu, Steinari Braga eða Birgittu Halldórs og setja saman hressilega kvöldstund fyrir fjölskyldu eða vini.

Og spurt er um upphafsorð Hraunfólksins eftir Björn Th. Björnsson:

a) Þeir gengu upp með flákanum, séra Páll og Magnús Ólafsson.

b) Moldarbingurinn á leiðinu var enn ótyrfður.

c) Guðrún hét stúlka.

d) Í Bláskögum skyldi haldin veisla.

e) Það eru viðtekin sannindi að vel stæður karlmaður er ávallt í leit að æskilegu kvonfangi.

http://www.oxfordgames.com/ex-libris.html